TEKST: MARY RITSEMA
FOTO: NOA TIELENS
Zo’n 125 jaar na het verschijnen van Wilde’s roman The Picture of Dorian Gray is onze obsessie met jeugdigheid en het gevoel dat je alles uit je leven gehaald moet hebben alleen maar toegenomen. Maar verliezen we in het verlangen naar het nieuwe, het schone en het bijzondere ook niet onszelf uit het oog?
Het NNT heeft zich gewaagd aan dit thema, met als resultaat een prachtige voorstelling: Dorian. René de Haan, hoofd educatie van het NNT, die onder de indruk was van het Samen Kunst Verkennen Project van Groningen Plus, nam het initiatief om jongeren en ouderen samen een korte performance te laten ontwikkelen op basis van dit boek, onder de titel “For Ever Young.”
Bij het NNT lopen Celine Wierda en Noa Tielens stage. Zij mochten dit traject begeleiden. Daarop heb ik twee ouderen, te weten Marian en Herman en een jongere: Lisa dezelfde vragen gesteld over hun ervaringen.
- Waarom wilde je aan dit project meedoen?
- Voldoet het aan je verwachtingen?
- Hebben jullie de indruk dat jullie eigen inbreng ook in de voorstelling wordt
meegenomen? - Hoe is het om met jonge mensen te werken aan een voorstelling (voor Lisa: hoe is
het om met ouderen te werken?) - Hoe hebben jullie het werken met twee jonge stage regisseuses ervaren?
Hier een impressie van de drie interviews.
Alle drie waren zeer te spreken over de sfeer, de openheid en het vertrouwen in elkaar. Herman deed eerder mee aan dergelijke projecten en hoopte dat het ook hier leuk zou worden en dat deed het. Hoewel Marian geen verwachtingen had, was het toch boven verwachting. “Dit is superleuk, dit wil ik altijd wel.”
Lisa dacht vooral met tekst te gaan werken en dat bleek anders te gaan, maar de gevoerde aanpak sprak haar bijzonder aan en was leuker dan verwacht.
Over de eigen inbreng waren alle drie van mening dat die er zeker is. De theatervorm en inhoud ligt echter pas vast aan het eind van de rit en zo kan er wekelijks weer iets veranderen. Spannend en soms even wennen. Maar eigenlijk voor deze drie mensen niet echt een punt. De ervaring met Celine en Noa als theatermakers voelde volgens Marian als een warm bad en een cadeautje. “Ik deed mee omdat dit op mijn pad kwam. Ik voel me gezien en gewaardeerd.”
De samenwerking tussen ouderen en jongeren werd als bijzonder prettig ervaren. Herman gaf aan dat zijn kinderen een generatie ouder en zijn kleinkinderen jonger dan deze groep jongeren. “Heel bijzonder en erg prettig. Ik verwacht bij een dergelijk project een gemeenschappelijk gevoel en die was er ook. De weg ergens naartoe is het leukst. ” Herman gaf aan het prettig te vinden dat René mee kijkt en zijn visie geeft. Hij bewaakt goed de relatie met Dorian en dat zie je weer terug in de aanpak van Celine en Noa. “Het werken met jongeren geeft het geheel een andere dimensie, ik hoop dat het ook voor hen geldt,” aldus Herman.
Lisa houdt van zelfspot. Iets vertellen over wat ze minder mooi aan zichzelf vindt, is gemakkelijker om te vertellen dan wat ze mooi aan zichzelf vindt. “Ik zit dagelijks best lang voor de spiegel en nu mag het gewoon gaan over wat ik minder mooi vind aan mezelf. Ik heb ook van de ouderen geleerd en vond hun aanvullingen tijdens de workshops heel waardevol.” Een mooi compliment van Lisa. Lisa geeft nog aan dat ze de band die steeds meer is ontstaan, als heel bijzonder ervaart en het mede daardoor erg leuk vindt. Het begin verliep wat stroef, maar het gaat steeds soepeler, de regie vindt ze heel fijn, we opereren allemaal op hetzelfde level, zo meldt Lisa nog.
For Ever Young was 12 december 2018 om 19.00 uur te zien in de theaterfoyer van de Schouwburg. De performance is opgenomen in de inleiding voor Dorian, (vol=vol, dus kom op tijd), die om acht uur speelt.